5 YAŞINDA BİR KIZ EVLAT EDİNDİ

Kız kardeşim Merve ile her zaman çok yakındık. O hep hayatı planlı, programlı yaşayan, son derece sakin olduğu bildirildi. Eşi Kaan ile biyolojik çocukların öğrendiklerini öğrendiklerinde, evlat edinilmeleri için bir lütuf gibi görünmüştü.

Küçük Elif'le tanıştığımda o ilk gün ben de yanındaydım. Kumral durumunda, bol miktarda mavi gözlü, utangaç bir kız çocuğuydu. Fazla konuşuyordu ama Merve'nin eli sanki tek güvenli limanmış gibi sıcacık kullanıyordu. Eve dönerken Merve'nin gözyaşları içinde, "O mükemmel... Sonunda bizim oldu" diye fısıldamıştı.

Aylarca onun şey rüyasındadır. Elif anaokuluna başladı, neşeli aile fotoğrafları çekildi ve Merve her hafta beni evinde kaldığında devam edene kadar mutlu olacak.

Ta ki o akşama kadar...

Kapım anında çalındı. Ne bir mesaj, ne bir haber; Merve bir elinde Elif, diğer elinde kahverengi bir zarfla öylece kapımda mevcut. Yüzü bembeyazdı, uçuştan gözler kan çanağına dönmüştü.

Ciddi bir ses tonuyla, "Konuşmamız lazım" dedi. Elif'i oynaması için salona gönderdikten sonra mutfakta bana döndü ve titreyen bir sesle fısıldadı:

"O bizim değil."

Şaşkınlıktan bağışlamamıştım. "Neden sen mi bahsediyorsun?" diye sorabildim sadece.

Elleri titreyerek elindeki zarfı mutfak masasına bıraktı. "Kaan ile bir DNA testi yaptırdık" dedi boğuk bir sesle. "Evlat edindirme kurumunu bize yalanla."

Kanımın çekildiğini belirtti. "Ne hakkında yalan söylüyorsun?"

Merve yaşlı gözlerini bana kaldırdı. Sesi çatlıyordu. Sonra dudaklarından dökülen kelimeler, özellikle kafamda hiçbir anlam ifade etmedi. Ancak saniyeler sonra, sadece onlar değil,  benim  hayatım hakkında genel olarak sandığım her şeyi kökünden sarsacak, tüm geçmişimi altüst edecek o korkunç gerçeğin yüzüme devam ediyor...

"Evlat edindirme kurumu bize yalan düzenlemeleri" dedikten sonra Merve'nin gözlerinden yaşları süzülmeye başladı. Kanımın çekildiğini belirtti. "Ne hakkında yalan söylüyorsun?" diye sorduğumda, Merve yaşlı gözlerini bana kaldırdı. Sesi çatlıyordu. Sonra dudaklarından dökülen kelimeler, özellikle kafamda hiçbir anlam ifade etmedi. Ancak saniyeler sonra, sadece onlar değil, benim hayatım hakkında genel olarak sandığım her şeyi kökünden sarsacak, tüm geçmişimi altüst edecek o korkunç gerçeğin yüzüme devam ediyor: