Annemin Kaybı ve Üvey Babam

Annemin Kaybı ve Üvey Babam KemalAnnemin hayatları kaybedilen gün, gökyüzü sanki tüm renkleri kaybetmişlerdi. Dört yaşında bir çocuk olarak, zaman ne kadar acımasız olması zor olsa da, gizli bir biçimde hep var olacaktır. O gün, büyük bir değişim başladı; Annemin sıcak sesi, kahkahaları ve yerleri yalnızlıkta kaldı. Üvey babam Kemal, o gün sonra hep buradaydı ama aramızda bir mesafe vardı. Onun varlığı, annemin kaybının acısını henüz kaybetmişti. Kemal, bazen bir baba gibi, bazen de bir yabancı gibi hissettiriyordu. Her sabah onunla aynı evde uyanmak, annemin anılarına dokunmak görülüyor; ama bu, ruhumdaki yarayı iyileştiremiyordu. Zaman zaman Kemal'i tanımaya çalıştım; onunla olabileceğim an, belki de annemin anısını yaşatmanın bir yolu olabilir.Diğer sonraki Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsin..

SONRAKİ

Reklamlar

Annemin Kaybı ve Üvey Babam

Bunları da İzleyebilirsiniz