asla görmesin diye görme engelli bir adamla evlendim

Düğün Gecesi ve Sarsıcı İtiraf
Güneş battıktan sonra ablam bizi Kenan’ın dairesine bıraktı. Dost, aşırı ilgiden yorulmuş bir halde içeri süzüldü ve görevini tamamlamış bir köpeğin ağır iç çekişiyle yatak odasının kapısına yığıldı.


Ablam kapıda bana sıkıca sarıldı. “Bunu hak ediyorsun Merve,” diye fısıldadı. “Senin adına çok mutluyum canım.”

Sonra gitti ve birden evliliğin ilk sessiz anları etrafımızı sardı. Kenan’ı elinden tutarak yatak odasına yönlendirdim. Yatağın kenarına ulaştığımızda bana döndü ve ben, koridorda yürüdüğümden daha gergindim. Beni görebildiği için değil… Göremediği için.

İçimden bir parça, Kenan’ın görme engelli olmasının beni “mümkün kıldığına” inanmıştı hep. Onunla birlikteyken, bir erkeğin yüzündeki o ilk fark ediş anını izlemek ve aşkın bu ilk gerçek bakıştan sağ çıkıp çıkmadığını merak etmek zorunda kalmayacaktım.

Elini yavaşça kaldırdı. “Merve… yapabilir miyim?”

Başımı salladım.