Aylin’in sesi bütün salonda yankılanırken herkes nefesini tutmuştu.

“Bunu bana nasıl yaparsınız?” diye bağırıyordu.

Ben ise hâlâ yerimden kalkmamıştım. Eda’nın yüzüne baktım. Gözlerinde ne öfke ne de intikam vardı. Sadece yıllardır içinde taşıdığı yükü bırakmaya hazırlanan bir insanın huzuru görünüyordu.