çorabını tamamen çıkardığında

Bebeğim üç gün boyunca durmadan ağladı. Neredeyse hiç uyumadı. Ne yaptıysak faydası olmadı. Doktorlar bunun sadece gaz sancısı olduğunu söyledi ve ilaç verdi ama bir türlü kesilmedi. ��
Biz her zaman çok dikkatli insanlardık. Hamile detayları öğrendiğimiz anda hazırlıklara başladık. Kitapları okuduk, eğitimlere katıldık. Evdeki prizleri kapattık, köşeleri koruduk, gereksiz eşyaları kaldırdık. Bebeğimizi her türlü tehlikeden koruduğumuzu kontrol altına almak.
Doğum sorunsuz geçti. Bebeğimiz sakindi. Güzel sıcaklık, nadiren ağlıyordu. İlk aylar rahat geçti. Kendimizi gerçekten satıyorduk.
Ama bir gece her şey değişti.
Önce hafif bir huzursuzluk başladı. Saatler gruplar halinde şiddetlendi ve sürekli hale geldi. Ne kucakta ne beşikte sakinleşti. Vücudu gerilenmişti, vücudunun büyümesi, nefesi değişmesidi.
Çaresizlikle acil servise gittik. Muayene yaptılar ve bunun bebeklerde sık görülen gaz sancısı olduğunu söylediler. Masaj ve damla önerisip bizi eve gönderdiler.
Doktorlara güvendik.
Ama sonraki iki gün boyunca bebeğim neredeyse hiç uyumadı. Ağlama gece gündüz devam etti. Yorgunluk arttı, endişelerimiz büyüdü.
Üçüncü gece yanma beni dinlenmeye gönderdi. Bebeği kanguruyla göğsüne bağlandı ve evin içinde dolaşmaya başladı. Bir süre sonra azaltıldı.
Bebek sakinleştiğinde onu dikkatle inceledik
Kıyafetlerini kontrol etti. İlk bakışta her şey normaldir. Daha sonra kıyafetlerini çıkardılar ve çok tuhaf bir ayrıntı fark etti. ����

Devamını okumak için diğer sayfaya geçebilirsiniz..

Reklamlar