Hemşirenin Tek Cümlesi Yıllardır

Bir gün aynı hemşire beni hastanede yeniden gördü.

Yanıma gelip içtenlikle özür diledi.

“Yaptığım hatayı hiç unutmadım,” dedi.

Elini tuttum ve gülümsedim.

“Hepimiz hata yapabiliriz. Önemli olan gerçeği kabul edip ders çıkarabilmek.”

O da rahat bir nefes aldı.

Eve dönerken torunum arka koltuğunda mışıl mışıl uyuyordu.

Dikiz aynasından ona baktım.

Hayat bana o gün önemli bir ders vermişti.

Bazen tek bir cümle, insanın bütün dünyasını altüst edebilir.

Ama gerçek sevgi; korkuyla değil, konuşarak, güvenerek ve birbirini dinleyerek büyür.

O günden sonra ailemiz için en değerli şey yalnızca aynı soyadı taşımak değil, birbirimize karşı hiçbir sırrımızın kalmaması oldu.