İpek'e ilk sorduğum soru şu

Bir pazar sabahı denize bakan terasta kahvemi içerken İpek beni ziyarete geldi.
'Burada yeniden oturabileceğini düşünür müydün?' diye sordu.
Gülümsedim.
'Bir zamanlar burası benim en büyük başarım sandığım şeydi. Sonra bir evliliği kurtarmak uğruna neredeyse her şeyimi kaybediyordum.'
'Şimdi ne düşünüyorsun?'
'Başarım bu evi satın almak değilmiş İpek. Kendime yeniden saygı duymayı öğrenmekmiş.'
Demir bana 'Evimden defol!' diye bağırdığı gün, hayatımın elimden alındığını düşünmüştüm.
Ve ilk kez o evin kapısını kapatırken içeride yalnız olduğum için üzülmüyordum.
Çünkü artık kendi hayatımda misafir değildim.
Reklamlar