"Hayat bana en çok kusurun zarafetini öğretti. Bir tablonun en can alıcı yeri, fırçanın hafifçe kaydığı ve rengin beklenmedik bir şekilde dağıldığı o küçük kazadır. İnsan da böyledir; kırıklarıyla, pişmanlıklarıyla, yarım kalmış besteleriyle tamamlanır. Yüzümdeki her çizgi, arkamda bıraktığım bir mevsimin, güldüğüm bir dost meclisinin ve akıttığım sessiz bir gözyaşının kalıcı imzasıdır. Eğer geriye dönüp bir şey söylemem gerekseydi, sadece şunu fısıldardım: Acele etmeyin. "