Kocam benim kilom ile dalga geçti...

Ama Murat kahkaha attı.

“Ne var canım? Gerçeği söylüyorum.”

O gece eve dönerken arabada tek kelime etmedim.

Murat ise hiçbir şey olmamış gibi radyoyu açtı.

Eve geldiğimizde banyoya gidip aynanın karşısında uzun süre kendime baktım. Son aylarda aldığım kiloları ben de fark ediyordum. Fakat bunun sebebi tembellik değildi. Yoğun iş temposu, uykusuz geceler, kendime ayırdığım zamanın azalması derken kendimi ikinci plana atmıştım.

Ama o gece ilk kez kilomdan değil, eşimin bana bakışından utandım.

Yatağa girdiğimizde Murat sırtını dönüp uyudu.

Ben ise sabaha kadar düşündüm.

Ertesi gün hayatımda bir değişiklik yapmaya karar verdim.

Ama Murat’ın istediği gibi onun gözüne girmek için değil.

Kendim için.

Sabah erkenden yürüyüşe çıktım. Kahvaltımı düzenledim. Doktor kontrolünden geçtim. Kendime uygun bir program hazırladım. En önemlisi de aynaya baktığımda kendime kötü sözler söylemeyi bıraktım.

İlk haftalar zor geçti.

Murat ise değişimimi fark etmesine rağmen destek olmak yerine alay etmeye devam etti.

“Ne oldu? Model olmaya mı hazırlanıyorsun?”

“Bu kadar uğraşsan da Derya kadar olamazsın.”

Her söylediği cümle içimdeki kararlılığı biraz daha güçlendirdi.