Kocama haber gizlice kır evimize gittik. Orada bunlar arasında geçiş yapıyorlar. Kapıyı açtım anda ise çıkışe kapıldım…
���� Kocam Serkan ile gezide küçük bir evimiz vardı. Neredeyse her haftanın sonu düzelir. Çiçek ekerdik, bahçeyle uğraşırdık, mangal yaparız. Şehrin gürültüsünden uzak, sakin bir yerde dinlenir.
Ama bir süre sonra her şey değişti. Serkan artık kır evinde kalmayı sürdürüyor. Sürekli bir bahane buluyordu. Bazen işi olduğunu söylüyordu, bazen çok yorgun olduğunu, bazen de başının ağrıdığını…
“Belki başka zaman gideriz” diyordu.
Başta bunda garip bir şey var.
Ta ki bir gün köydeki komşumuz beni arayana kadar.