Torun iskelenin kenarında durmuş

— Anne, şimdi hepsini siliyoruz, eve gidelim, olay çıkarma, — diye araya girdi oğlu.

Ama yaşlı kadın daha hızlıydı. Gelinin elindeki telefonu öyle ani bir hareketle kaptı ki kadın ne olduğunu anlayamadı bile.

— Sakın deneme, — dedi alçak ama kararlı bir sesle.


Torun ilk kez gülümsemeyi bıraktı.

— Babaanne, ciddi değilsin…

— Terbiyesiz oğlun hak ettiğini bulacak, — dedi gelinine bakarak. — Onu böyle yetiştirdiğin için sen de pişman olacaksın. Gerçi o sadece senin gibi biri olarak büyüdü.

Oğlu bir adım öne çıktı.

— Anne, abartıyorsun. Biz aileyiz.


— Aile, yüzme bilmeyen ve sudan korkan birini suya itmez, — diye karşılık verdi.

Dimdik durdu. Sanki su sadece üzerindeki çamuru değil, korkusunu da yıkayıp götürmüştü.

— Yarın evimi boşaltacaksınız. Artık size maddi destek olmayacağım. Paranınız olmaması umurumda değil. Yetişkinsiniz. Yaptıklarınızın sorumluluğunu öğrenin.

Artık kimse gülmüyordu.

— Bana böyle davrandığınız için çok pişman olacaksınız, — dedi sakin ama kesin bir sesle.


Uzakta polis sirenlerinin sesi duyulmaya başlamıştı.