14 yıldır kayıp olan kız

Gökhan bunun da bir tür adalet olduğunu fark etti. Mahkemelerden ya da manşetlerden gelen değil, hafızadan gelen bir adalet.

Melis artık “kaybolan kız” değildi. O artık hak ettiği gibi hatırlanıyordu; bir evlat, bir kardeş, artık gömülü kalamayacak bir gerçek olarak.