— Ne oldu?
Lena gözlerini yere indirdi.
— Hamileyim.
Odadaki sessizlik bir anda ağırlaştı.
Annesi yavaşça bir sandalyeye oturdu.
— Ne dedin?
— Hamileyim. Daha çok erken.
Babası birkaç saniye sustu, sonra soğuk bir sesle konuştu:
— Eşyalarını topla.
Lena duyduklarına inanamadı.
— Baba…
— Duydun beni.
— Ama nereye gideceğim?
— Artık bu bizim sorunumuz değil.
Annesi de onu savunmadı.
— Artık yetişkinsin. Daha önce düşünmeliydin.
Bütün bu süre boyunca kapının yanında duran ağabeyi sadece omuzlarını silkti.