19 yaşındayken anne babası

Derslerden sonra kadınlar merkezin bilgisayarlarını kullanabiliyor, iş arayabiliyor, siparişler alabiliyor veya uzaktan çalışabiliyordu.
Zamanla merkezde düzenli olarak gelen onlarca kadın oldu.
Bazıları dersler sayesinde yabancı bir dil öğrendi.

Bazıları yeni bir meslek edindi.

Bir kadın sipariş üzerine dikiş dikmeye başladı.

Bazı kadınlar ise zamanla kendileri öğretmen oldular.

Lena sadece bir merkez açmamıştı.

Bir kadının aynı anda çocuğuna bakabileceği, yeni beceriler kazanabileceği ve para kazanabileceği bir sistem oluşturmuştu.

Sunucu sordu:

— Neden özellikle çocuklarını tek başına büyüten annelere yardım etmeye karar verdiniz?

Lena hemen cevap vermedi.

— Çünkü insanın tek başına kalmasının nasıl bir şey olduğunu biliyorum. Önünde hiçbir şey olmadığını düşündüğün zamanları biliyorum.

Lena’nın ailesi sessizce televizyon izliyordu.

Artık beş yıl içinde kızlarının sadece kendi hayatını düzene sokmadığını anlamışlardı.

Kızları onlarca başka kadının da aynı şeyi yapmasına yardımcı olmuştu.

Ekranda merkezin kendisi gösterildi.

Bir odada kadınlar yabancı dil öğreniyordu.

Başka bir odada bir öğretmen genç kadınlara dikiş makinesiyle nasıl çalışılacağını gösteriyordu.

Duvarın diğer tarafında ise bir bakıcı birkaç çocukla oynuyordu.

Lena’nın babası yavaşça koltuğa oturdu.

— Bütün bunları kendi başına mı yaptı?

— Görünüşe göre öyle, — diye sessizce cevap verdi annesi.

Erkek kardeşi ekrana bakmaya devam etti.

— Biz onun nerede yaşadığını bile bilmiyorduk…

Tam o sırada sunucu şöyle dedi: