Boşanmamız resmileştikten beş dakika sonra...

Vedat kibirli bir edayla ayağa kalktı: “Çankaya’daki lüks çatı katı ve garajdaki araç bende kalıyor, zaten protokolde öyle anlaştık.”

Sakinliğimi bozmadan anahtarları masaya bıraktım: “Evet Vedat, öyle anlaştık. Ancak unutma; bir şeye sadece sahip görünmek ile onun gerçek mülkiyeti aynı şey değildir.”

Vedat bu cümleme bir anlam veremedi. Masadan kalkıp binadan çıktım. Kapıda beni bekleyen özel şoförlü lüks araca binerken Vedat peşimden koştu. Şoförüm, “Pelin Hanım, kızlarınız Ayla ve Ceyda havalimanında sizi bekliyor. Bakü uçuşu için tüm bavullar teslim edildi,” dedi.

Vedat şaşkınlıkla bağırdı: “Çocuklarımı yurt dışına götüremezsin!”
Sakince yanıtladım: “Üç hafta önce imzaladığın uluslararası seyahat muvafakatnamesini okumamıştın bile Vedat. Hoşça kal.”

Araba uzaklaşırken Vedat, Nehir’in muayenesi için hastaneye geçti. Hastanede tüm Soydan ailesi toplanmıştı. Doktor ultrason taramasını yaparken Meryem Hanım heyecanla ekrana bakıyordu. Ancak doktorun kaşları çatıldı: “Nehir Hanım, siz gebeliğin 14 haftalık olduğunu belirtmişsiniz ancak bebeğin gelişimi tam 21 haftalık.”