Boşanmamız resmileştikten beş dakika sonra...

Masadaki saat 10:16’yı gösterdiğinde, On İki yıllık evliliğimi bitiren boşanma protokolünün son sayfasını imzaladım. Yıllardır hissettiğim o ağır yük, imzanın atılmasıyla bir anda üzerimden kalktı.

Toplantı masasının diğer ucunda oturan eski kocam Vedat, yüzüme bile bakmadan belgeleri imzaladı ve hemen telefonuna sarıldı. Arayan kişi, son dokuz aydır “sadece iş arkadaşım” diyerek beni kandırdığı Nehir’den başkası değildi. Vedat, telefona büyük bir sevinçle fısıldadı: “Oğlumuza söyle, babası hemen yanına geliyor.”

Vedat, gelenekçi ve erkek çocuk takıntısı olan bir aileden geliyordu. Babası Cevdet Bey ve annesi Meryem Hanım, kızlarımız Ayla ve Ceyda doğduğunda her zaman örtülü bir hayal kırıklığı yaşamışlardı. Nehir’in bir erkek bebek beklediği ortaya çıktığında ise tüm Soydan ailesi sanki saraya bir veliaht gelmiş gibi sevinç çığlıkları atmıştı.