Kocam beni kardeşimle...

Arabaya bindiğimizde Gökhan’dan ilk arama geldi. Oğlumun iyi olup olmadığını bile sormadan, “Onu nereye götürdün?” diye bağırdı.

“Senin olmadığın bir yere,” dedim soğukkanlılıkla. “Rüzgar neden mutfak fayansında uyuyordu Gökhan?”

Hemen bir yalan uydurdu: “Uykusundan uyanıp aşağı inmiştir. Çocuğu eve getir, konuşalım.”

O sırada arka koltukta uyanan Rüzgar, uykulu sesiyle fısıldadı: “Anneciğim, babam aşağıda uyuyakaldığım için bana kızdı mı? Bana orada bekleceğimi, geri geleceğini söylemişti. Hiç yatağıma yatmadım ki…”

O an beynimden vurulmuşa döndüm. Oğlum yataktan kalkıp aşağı inmemişti; babası öz teyzesiyle misafir odasına geçerken 5 yaşındaki çocuğu mutfakta beklemesi için terk etmişti.