Oğlum ve Kızım Beni Huzurevine Bıraktı… Ama

ve çocuklarımın küçüklük fotoğraflarını gördüm. Baran kapıyı kilitledi. Sonra anahtarı cebine koydu.Huzurevine vardığımızda çalışanlar beni güler yüzle karşıladı. Bana odamı gösterdiler. Oda temiz ve aydınlıktı. Pencereden küçük bir bahçe görünüyordu.

Ama insan bazen en güzel odada bile kendisini terk edilmiş hissedebiliyordu.

İlk gece uyuyamadım. Tavana bakıp çocuklarımı düşündüm. Baran’ın çocukken ateşi çıktığında başında sabaha kadar beklediğim günleri hatırladım. Selin’in okul gösterisinde elbiselerini kendi ellerimle diktiğim zamanı düşündüm. Yıllar boyunca onların başını okşayan ellerim şimdi battaniyenin üzerinde hareketsiz duruyordu.