İçeriden uzun, zayıf bir figür çıktı.
El fenerinin ışığı yüzüne vurduğunda Emre donup kaldı.
Çünkü o yüz…
Dedesi Hasan’ın yüzüydü.
Ama gençti. Çok daha genç.
Adam sakin bir şekilde Emre’ye baktı.
“Sonunda geldin.” dedi.
Emre geri çekildi.
“Sen… ölmüştün…”
Adam gülümsedi.
“Hayır. O sadece eski bedenimdi.”
Salonun etrafındaki kavanozları gösterdi.