"Ne oldu?"
"Senin benden uzaklaşma ihtimalini düşününce korktum."
İşte o anda içimde bir şey kırıldı.
Çünkü yıllardır onun beni kaybetme ihtimalinden korktuğunu hiç duymamıştım.
"Evliliğimizi açmak istemenin asıl nedeni neydi?" diye sordum.
Başını öne eğdi.
"Sanırım senden uzaklaştığımı hissediyordum. Ama bunu düzeltmek yerine kolay yolu seçtim."
"Kolay yol mu?"
"Evet. Sorunun sen olduğunu düşündüm. Çocuklar, ev, yorgunluk... Bunların hepsini bahane ettim. Aslında sorun bendeydi."
Gözlerim doldu ama ağlamadım.
"Ben senden başka kadınlarla görüşmeni istemiyorum."
"Biliyorum."
"Ben de başka biriyle görüşmek istemiyorum."
Bana baktı.
"Öyleyse neden..."
"Çünkü sana bir ders vermek istedim."
Başını salladı.
"Hak ettim."
Ama benim için mesele artık onun hak edip etmemesi değildi.
"Hayır," dedim. "Asıl ders şu: Bir evlilikte insan, eşinin sevgisini garanti sanmaya başladığı anda onu kaybetmeye başlar."
Uzun süre sustuk.
Sonra eşim elimi tuttu.
"Ben seni kaybetmek istemiyorum."
"Ben de evliliğimizi kaybetmek istemiyorum. Ama eskisi gibi devam edemeyiz."
O geceden sonra ikimiz de bazı şeyleri değiştirmeye karar verdik.
Çocukların ve evin sorumluluğunu daha adil paylaşmaya başladı. Birlikte zaman geçirmek için haftada bir akşamı sadece kendimize ayırdık. Telefonlarımızı bir kenara bırakıp gerçekten konuşmaya başladık.
En önemlisi de, eşim ilk defa benim yorgunluğumu bir bahane olarak değil, yıllardır taşıdığım bir yük olarak görmeye başladı.
Aylar sonra, onuncu evlilik yıl dönümümüzün fotoğrafına baktım.
Fotoğrafta ikimiz de gülümsüyorduk.
Ama o gece masada yaşananları düşündüğümde, aslında evliliğimizin en zor gecesinin aynı zamanda en önemli dönüm noktası olduğunu fark ettim.
Çünkü bazen bir insanı kaybetmenin eşiğine gelmeden, elinizdekinin değerini anlayamıyorsunuz.
Eşim bana başka kadınlarla birlikte olabilmek için izin istemişti.
Ben ona başka bir şey öğrettim:
Özgürlük, sevdiğin insanın kalbini hiçe saymak değildi.
Ve o günden sonra ikimiz de evliliğimizi yeniden seçtik.
Bu kez alışkanlıktan değil.
Gerçekten istediğimiz için.