Babamın anısına, onun gömleklerinden bir elbise diktim

Mezuniyet balosuna babamla birlikte gidecektim… bir şekilde.

O gece masaya oturdum, eski dikiş makinesini çıkardım ve gömlekleri tek tek kesmeye başladım. İlk başta ellerim titriyordu. Ama sonra parçalar birleşmeye başladı. Günlerce çalıştım. Teyzem bazen gelip ölçü almama yardım etti.

Sonunda elbise hazırdı.

Mavi ve beyaz parçaların birleştiği, gömlek düğmelerinin hâlâ üzerinde durduğu bir elbise.

Aynaya baktığımda boğazım düğümlendi.