Babamın borçları yüzünden...

Yirmi dört yaşında kaldı.

Hayatımın en güzel yıllarını sürdürdüğüm bir yaştaydım. Arkadaşlarım evleniyor, şehirdeki yeni hayatlar kuruyor, kimileri üniversiteye gidiyor, kimileri kendi işleri kuruyordu. Ben ise babamın karşılaştığı başımı eğmiş, ne günlerini sürdürüyorum.

Babam o gün bana bakmadan konuştu.

“Yarın seni ağanın evine götüreceğiz.”

Önce ne söylediğimi anlamadım.