bacağı kırıldıktan sonra ona bakmak için hastaneye gittim

“Bu kaydı alabilir miyim?” dedim.

Görevli tereddüt etti. “Resmî talep gerekir.”

“Polisi arayın,” dedim. “Şimdi.”

Ellerim titriyordu ama içimde tarifsiz bir kararlılık vardı. O an korku yerini öfkeye bırakmıştı. Emir’in irkilmesi, gözlerindeki o sessiz korku, her şey birleşmişti.

Polis geldiğinde kayıt izletildi. Murat sabah hastaneye geri döndüğünde onu koridorda gözaltına aldılar. Yüzündeki şaşkınlık ve öfke karışımı ifade hâlâ aklımdan çıkmıyor.