bacağı kırıldıktan sonra ona bakmak için hastaneye gittim

alan söylüyorlar!” diye bağırıyordu.

Ama bu kez kamera yalan söylemiyordu.

Sonraki günler bir kâbus gibiydi. İfade, sosyal hizmetler, mahkeme… Emir önce konuşmak istemedi. Ama çocuk psikoloğunun yanında yavaş yavaş her şeyi anlattı. Murat’ın son aylarda giderek öfkelendiğini, en ufak hatada bağırdığını, o gece tartışma çıktığını… Scooter’dan düşmediğini.

Ben o gece sandalyede uyumak için ısrar etmeseydim belki hiçbir şey ortaya çıkmayacaktı. Hemşire o detayı fark etmeseydi belki oğlum hâlâ korku içinde susacaktı.

Mahkeme süreci sonunda Murat’a uzaklaştırma ve hapis cezası verildi. Emir uzun bir tedavi sürecine girdi. Fiziksel yarası zamanla iyileşti. Ama asıl mücadele, kalbindeki kırığı onarmaktı.