Ama Zeynep’in anne ve babası, sessiz olmalarına rağmen kızları adına gerçekten mutlu görünüyordu.
O gece, tören bittikten sonra Zeynep bana o fotoğrafı gösterdi.
Solmuş eski bir fotoğraftı.
Fotoğrafta küçük bir kız çocuğu, önlüğü olan bir kadının yanında duruyordu.
Arka plan bana tanıdık geldi.
Bu benim çocukluğumun geçtiği evdi. Hatta arka tarafta bizim yüzme havuzumuz görünüyordu.
Ve çocuğun yanındaki kadın Emine Hanım’dı — bizim eski ev yardımcımız.
Çocukken bana gizlice kurabiye veren kadın.
Hasta olduğumda, annemle babam davetlere giderken başucumda bekleyen kişi.
Yıllar önce annem onu bir bilezik çalmakla suçlayıp işten kovmuştu.