Zeynep bana yumuşak bir şekilde baktı.
“Emine Hanım benim annem.”
Göğsüm sıkıştı. Eski anılar bir anda zihnime doldu.
Sonradan gerçeği öğrendim: Annem, Emine Hanım’ı suçladığı bileziği daha sonra evde bulmuştu. Ama hatasını asla kabul etmemişti.
Emine Hanım’ın itibarı yok edilmişti. İşini ve düzenini kaybetmişti.