Bir an nefesim kesildi.

Bu yüzden üniversiteye gitmemişti. Bilerek sanayide çırak olarak başlamış, motor söküp takmayı öğrenmiş, yıllarca alın teriyle çalışmıştı.

"Gerçekten tamircilik yapmayı seviyorum." dedi. "Hiçbir gün rol yapmadım."

Kutudan siyah kadife keseyi çıkardı. İçinden eski bir anahtar çıktı.

"Babam öldüğünde bunu bana bıraktı. Şirketin kasasının anahtarı."

Başımı kaldırıp ona baktım.

"Peki neden bana şimdi söylüyorsun?"

Çünkü artık karımsın."

Sesinde en ufak bir gösteriş yoktu.

"Bu sırrı evlenmeden önce söyleseydim, bir gün bile olsa beni param için seçtiğini düşünebilirdim. Sana bunu asla yaşatmak istemedim."

O an gözlerim doldu.

Bana güvenebilmek için düğün gününe kadar beklemişti.

Ertesi sabah ailem kahvaltıya geldi. Annem evi incelerken bile küçümseyici tavrını gizlemiyordu.

Babam, Mert'in garajdaki takım çantalarını görünce alaycı bir ifadeyle,

"Demek balayından önce yine işe başladın."