Bit pazarında kayıp kızımın bilekliğini bulmamla

Onu polis arabasına bindirdiklerinde, sivil memur yanıma yaklaştı.

"Bitti Zehra Hanım," dedi yumuşak bir sesle. "Kabus bitti. Kızınız güvende."

Başımı kaldırıp yaşlı gözlerle ona baktım. "Onu... Onu görebilecek miyim?"

Polis gülümsedi ve arkasına dönüp sokağın köşesinde bekleyen siyah, camları filmli bir aracı işaret etti. Aracın kapısı yavaşça açıldı.

İçinden çıkan o genç kadını gördüğüm an nefesim kesildi. Uzun boylu, zayıf, gür kıvırcık saçlarıyla... On yıl önceki o küçük kız çocuğu değildi artık; olgunlaşmış, yüzüne acıların ve saklanmanın verdiği bir yorgunluk çökmüştü ama o ela gözler, o tanıdık bakış hiç değişmemişti.

"Anne..." dedi titreyen bir sesle.