Çok üzdü gelin beni

Sırtımdaki acı geçmedi belki ama içimdeki yük hafifledi.
Şimdi küçük bir odadayım.
Sabah ezanında pencereden ışık giriyor.
Ellerim hâlâ titriyor ama çorbamı yavaş içiyorum.
Dökersem kimse bağırmıyor.
Şunu anladım:
Erkek olmak susmak değilmiş.
Baba olmak yük olmak değilmiş.
Yaşlanmak utanılacak bir şey değilmiş.