Herkes beni suçladı, ama neyin ne olduğunu hiç bilmediler.

Merdivenlerden aşağı inerken alt kattan boğuk inilti sesleri duydum. Kalbim hızla çarpmaya başladı. Aklıma bin türlü şey geldi. Korkuyla seslerin geldiği tarafa yöneldim.
Kapıyı açtığımda gördüğüm manzara karşısında donup kaldım.
Eşim evin giriş kapısının önünde diz çökmüş halde kusuyordu. Yüzü bembeyaz olmuştu. Yanında ise arkadaşım vardı. Bir eliyle eşimin omzunu tutuyor, diğer eliyle ona su vermeye çalışıyordu.
“Bütün akşam midesinin kötü olduğunu söyledi,” dedi arkadaşım beni görünce. “Seni uyandırmak istemedi. Birden fenalaştı, ben de yardım etmeye çalışıyordum.”
O an içimdeki korku yerini başka bir duyguya bıraktı. Kıskançlığa.
Belki de günlerdir biriken şüphelerim o gece patlamıştı. Onları öyle görünce aklıma mantıklı hiçbir şey gelmedi. Söylenenleri dinlemedim bile. Arkadaşıma bağırmaya başladım. Onun evimizde fazla kaldığını, her şeye karıştığını söyl