Ne yazık ki şansı yaver gitmiyordu, kuşları uçağından uzaklaştırmaya çalıştıkça daha da saldırganlaşıyorlardı. Bu kadar düşmanca davranmalarına neyin sebep olduğu hakkında hiçbir fikri yoktu ama bu durum ilerlemesine büyük bir engel olmaya başlamıştı ve önünde duran tek şey gibi görünüyordu. Sorunu çözmeye çalıştı ama ne yaparsa yapsın, hiçbir şey kuşların durmak bilmeyen bir saldırganlıkla saldırmasını engelleyemiyor gibiydi.
Uçaktaki yolcular, uçağın beklenmedik bir şekilde yaptığı ani iniş ve dönüşlere neyin sebep olduğunu bilmedikleri için derin bir korku hissetmeye başlamışlardı. Pencerelerden dışarı baktıklarında sinir bozucu bir manzara gördüler – sanki bir Hitchcock filmine ışınlanmış gibiydiler, gökyüzünü dolduran büyük bir kuş sürüsü varlıklarını dramatik bir şekilde belli ediyordu. Eşsiz bir manzara olmasına rağmen, yolcular içinde bulundukları durum karşısında paranoyaklaşmaktan kendilerini alamadılar ve yolculuklarının neden bu kadar ani bir şekilde kesintiye uğradığını anlayamadılar.
Jason, yolculara endişelenecek bir durum olmadığını açıklayacak cesareti topladığında durumun vahim olduğunu fark etti. Kuşların bu kadar garip davranmasına neyin sebep olduğunu ya da onları nasıl durdurabileceğini bilmiyordu. Belirsizliğine rağmen, herkesin güvende ve emniyette olmasını sağlamak için çok çalışarak kendine güvenen bir hava sergiledi.