Kuşlar bölgeyi çevreleyen sık ormanın içinden çıkıyor, artan bir hızla uçup duruyorlardı. Yolculukları ilerledikçe her şey daha da kötüye gidiyor gibi görünüyordu ve bu da yolculuklarının güvenliği konusunda soru işaretleri yaratıyordu.
Kuşlar uçağı görür görmez içgüdüsel olarak ona doğru üşüştüler. Jason giderek artan bir tedirginlikle onları izliyor, durumun kolayca tehlikeli bir senaryoya dönüşebileceğini hissediyordu. İhtimallerin kendi lehlerine olmadığını, bir şeylerin ters gitme riskinin giderek arttığını düşünmeden edemiyordu. Her geçen an, kuşlar uçağı takip ederken daha da agresifleşiyor ve Jason’ın endişesini artırıyor gibiydi.
Kuşların motorlara yaklaştığını ve uçağa giderek artan bir sıklıkta saldırdığını gören Jason’ın kalbi sıkıştı. Durum daha da kötüye gitmişti. Jason motorlara gelebilecek herhangi bir hasarın feci sonuçlar doğurabileceğini biliyordu.
Jason kendini yoğun bir şekilde uçağı indirme görevine adamışken, büyük bir patlama sesi duydu – ve içgüdüsel olarak bunun uçağın beklenen piste gitmediği anlamına geldiğini biliyordu. Tabii ki etrafta bu kadar çok kuş uçarken bu Jason için büyük bir sürpriz olmadı, bunun getirdiği risklerin farkındaydı. Gerçekten de, eğer kuşlardan herhangi biri motorların içine çekilirse, bu bir felaket olurdu.