Kızıma bu adamla evlenmedim

Düzenliydi bu kez.
Sabahları erkenden çıkıyor, akşam yorgun ama gururlu dönüyordu.
Bir gün bana bir anahtar uzattı.
“Anne,” dedi, “bu senin evinin anahtarı.
Burası bizim ama sen misafirsin.
İstersen git, istersen kal. Karar senin.”
O an anladım.
Bazen insanlar yanlış başlar ama doğru yerde öğrenir.
Bazen bir anne sadece direnmez…
Bazen bekler.
Ve beklemek de bir sevgidir.