Kızımın doğum günü için

Eray’ın davetiyesini aldığımda kızlarımın elbiselerini çoktan seçtiğini öğrendim. Onların sevincini bozmak istemiyordum. Öte yandan aylardır duymamış gibi yapmaya çalıştığım sözleri, koca bir salonun önünde yeniden işiteceğimi tahmin ediyordum.

Alper beni o sabah iş yerinde telefonu kapatırken gördü. Akşam yanımda olup olamayacağını sordum. Nedenini anlatmak, istemekten daha uzun sürdü. “Tamam,” dedi. “İstediğin zaman çıkarız.”

Salona girdiğimizde kızlarım koşa koşa babalarına gitti. 

Reklamlar