Kızımın doğum günü için

Kutuda eski ve çok bol bir pantolon duruyordu. Bir süre herkes ona baktı. Bunun bir düğün hediyesi olarak neden orada olduğunu bilen tek kişi Alper’di. Yıllar önce iki çocukla evde koşturduğum bir dönemde Eray’ın bedenim hakkında söylediklerini ona anlatmıştım. Çekmecede hâlâ duran o pantolondan da söz etmiştim. Alper, Eray’ın yıllardır insanları nasıl tarttığını kalabalığın önüne koymak istemişti.

Eray yüzünü buruşturup geline dönünce onun da yüzü değişti. Gerilimi bir kahkahayla geçiştirmesi artık kolay değildi. Ben ise hem görülmüş hem de iznim olmadan ortaya çıkarılmış hissettim. Salondan çıktım. Alper arkamdan geldi ve orada konuşmak yerine önce özür diledi. Yardım etmek istemişti ama hikâyenin o kısmını anlatıp anlatmamaya benim karar vermem gerekiyordu. Ona hâlâ kızgın olduğumu söyledim. Bunu kabul etti.
Reklamlar