Komşumuzun küçük kızı

komşumuzun küçük kızı İçimde tarif edemediğim bir huzursuzluk oluştu.

Konuyu uzatmak istemedim.

Birlikte resim yapmaya devam ettik ama aklım tamamen başka yerdeydi.

O akşam kocam Murat eve geldiğinde olanları anlatıp anlatmamak arasında kaldım.

Yüzüme baktığında düşünceli olduğumu fark etti.

"İyi misin?"

Başta hiçbir şey söylemedim.

Sonra dayanamadım.

"Murat... Bugün Defne kolyeyi görünce bunun annesine ait olduğunu söyledi."

Murat'ın yüzündeki ifade bir anlığına değişti.

Çok kısa sürdü.

Ama ben o ifadeyi yakalamıştım.

Hemen ardından gülümsedi.

"Çocuk işte. Her şeyi karıştırmıştır."

"Sence de garip değil mi?"

"Hiç değil."

Konu değişsin diye hemen bebeğin odasından bahsetmeye başladı.

Ama içimdeki şüphe artık büyümüştü.

O gece uyuyamadım.

Ertesi gün Seda, iş görüşmesinin iyi geçtiğini söylemek için uğradı.

Konuşurken gözüm boynuna takıldı.

Boynunda ince bir zincir vardı ama kolye ucu yoktu.

Cesaretimi toplayıp sordum.

"Hiç özel bir kolyen var mıydı?"

Bir anda sessizleşti.