Komşumuzun küçük kızı

Gözlerim doldu.

"Defne..."

Başını salladı.

"Evet."

O an bütün parçalar yerine oturdu.

Murat, yıllar önce Seda'yı hamileyken terk etmişti.

Sonra benimle tanışmış, geçmişini tamamen silmişti.

Kolyeyi ise geri alıp bana yeni bir hikâyeyle hediye etmişti.

"Bunu neden yaptın?"

"Her şeyi geride bırakmak istedim."

"O geride bırakmaya çalıştığın şey bir kadın ve bir çocuktu."

Başını eğdi.

Söyleyecek hiçbir şeyi kalmamıştı.

Ertesi sabah bir avukatla görüştüm.

Önce kolyeyi Seda'ya teslim ettim.

Kolyeyi avuçlarının içine aldığında ağlamaya başladı.

"Bunu bir daha görebileceğimi hiç düşünmemiştim."

Ben de gözyaşlarımı tutamadım.

"Bu zaten hep senindi."

Murat daha sonra Defne'nin babası olduğunu resmen kabul etti.

Mahkemenin belirlediği nafakayı ödemeye başladı ve yıllardır kaçtığı sorumluluklarla yüzleşmek zorunda kaldı.

Ben ise evliliğimi bitirdim.

Çünkü bir insanın geçmişinde hata yapması affedilebilirdi.