Siz Elif’in babası mısınız?” dedi.

Sonra?”

“Ambulansı aradım. Nabzını kontrol etmeye çalıştım. Çok korktum ama bırakmadım. Sonra polis geldi.”

Gözlerim doldu.

“Doğru olanı yaptın,” dedim.

Elif bana baktı. “Baba… ben bunu senden öğrendim.”

O an kalbim sıkıştı.

“Ne demek istiyorsun?”

“Ben küçükken, birine yardım ettiğini hatırlıyorum. Sokakta kalmış birine. Bana demiştin ki ‘İnsan bazen sadece durup yardım ederek bir hayat değiştirebilir.’”

Gözlerimden yaşlar süzüldü. Yıllar önce söylediğim bir söz… şimdi karşımda durmuş, gerçek olmuştu.

Ertesi gün hastaneye gittik. Yaşlı adamın ailesi oradaydı. Bizi görünce ayağa kalktılar. İçlerinden biri bana doğru yaklaştı.

“Siz Elif’in babası mısınız?” dedi.