Yirmi Yıllık Dövmenin Ardındaki Gerçek

Bir süre sonra Duru da lokantaya geldi. Fotoğrafı görünce battaniyesini tanıdı. Gül, onun bebekken hemşiresi olduğunu, geceleri bir ayağını battaniyeden çıkardığını ve mırıldanıldığında uyuduğunu anlattı.

Duru, gül işlemesini neden yaptığını sorunca Gül gözyaşları içinde cevap verdi:

“Çünkü seni ilk sevenlerden biri bendim. Ama annenle baban seni ömür boyu sevecek kişilerdi.”

Duru ayağa kalkıp Gül’e sarıldı.

Gül, yirmi yıl boyunca bu anı beklemişti.

O akşam Aylin eve döndüğünde battaniyeyi dikkatle katlayarak Duru’nun hatıra sandığına yerleştirdi. Murat kapıda sessizce bekliyordu.

Aylin, Murat’ın sırrının iyi niyetli bir yerden başladığını biliyordu. Ancak iyi niyetle saklanan bir gerçeğin bile insanları incitebileceğini anlamıştı.

Yine de dövmenin anlamı artık değişmişti.

Aylin, yirmi yıl boyunca Murat’ın kalbinin üzerinde başka bir kadın taşıdığını sanmıştı.

Oysa Murat, ailesinin kurulmasını sağlayan merhameti ve fedakârlığı taşıyordu.

Duru’nun hikâyesinde kimse unutulmamıştı.

Biri onu hayata tutundurmuş, biri ona yuva olmuş, biri de verilen sözü yıllarca kalbinin üzerinde taşımıştı.