55 YAŞINDA DULUM, KÖYDE YALNIZ YAŞIYORUM

Emir gerçekten kocamın oğluydu. Benden önce yaşadığı ilişkiden dünyaya gelmişti. Ancak kocam, Emir'in varlığını öğrendiğinde çocuk çoktan dört yaşına gelmişti.
Mektubun sonunda ise dikkatimi çeken bir cümle vardı.
"Babamdan kalan asıl tapuyu yatak odamızdaki eski sandığın gizli bölmesine sakladım."
Hemen sandığa koştum.
Fakat sandık boştu!
Tam o sırada kapım sertçe çalındı.
Saat gece yarısını geçmişti.
Kapıyı açtığımda karşımda Selçuk duruyordu.
"Nermin, o gençle görüştüğünü duydum. Sana bazı yalanlar anlatmış olmalı."
Arkasında iki yabancı adam bekliyordu.
"Buraya neden geldiniz?"
Selçuk gülümsedi.
"Rahmetli ağabeyimin sana bıraktığı belgeleri almaya geldim."
Kapıyı kapatmaya çalıştım ama adamlar içeri girdi.
Selçuk doğruca yatak odasına yöneldi. Sandığı açıp boş olduğunu görünce yüzündeki ifade değişti.
"Demek çocuk benden önce davranmış!"
Emir'in bütün bunları önceden bildiğini o anda anladım.