55 YAŞINDA DULUM, KÖYDE YALNIZ YAŞIYORUM

Fotoğrafta Emir'in annesiyle birlikte rahmetli kocam vardı.
"Annem ölmeden önce bana babamın sizi çok sevdiğini söyledi. Sizden tek isteği, beni tanımanızmış."
Gözlerim doldu.
Altı yıldır yalnızdım. Bir gecede hem kocamın yıllarca sakladığı gerçekle yüzleşmiş hem de hayatıma hiç beklemediğim bir insan girmişti.
Emir'e sarıldım.
"Senin baban benim kocamdı. İstersen bundan sonra burası senin de evin olabilir."
O günden sonra Emir her hafta beni ziyarete geldi. Birlikte bahçeyle ilgilendik, ceviz topladık ve uzun uzun konuştuk.
Bana yaptığı o tuhaf evlilik teklifini ise bir daha hiç unutmadım.
Çünkü bazen hayatımıza giren insanlar, ilk söyledikleri sözlerle değil, en zor zamanlarımızda yaptıklarıyla gerçek niyetlerini gösterirler.
Yıllarca çocuğum olmadığı için eksik hissetmiştim. Elli beş yaşımda ise anne olmanın yalnızca bir çocuğu dünyaya getirmekten ibaret olmadığını öğrendim.
Emir bana bir evlilik teklif etmişti. Ama sonunda ikimiz de yıllardır özlemini çektiğimiz bir aileye kavuşmuştu