KARIM YILLARCA BANA BEŞ ERKEK ÇOCUK VERDİĞİM İÇİN

“Biliyorum.”

“Hayır, bilmiyorsun. Ben senin kocanım. Çocuklarımızın babasıyım. Böyle bir şeyi yıllarca tek başına taşıyamazsın.”

Asude yüzünü çevirdi.

“Baban olduğun için söyleyemedim zaten. İlk hamileliğimde sana anlatacaktım. Sonra oğlumuz doğdu. İkinci hamilelikte yine sustum. Her seferinde biraz daha zorlaştı.”

“Peki Lalin kız olunca?”

“İşte o zaman kaçacak yerim kalmadı.”

Bu cümle beni susturdu.

O gece hastane odasında ikimiz de uyumadık. Beş oğlumuz sırayla görüntülü arama yaptı. En büyük oğlumuz Aras, kız kardeşini ekranda görünce gururla gülümsedi.

“Baba, eve ne zaman getiriyorsunuz? Odamın kapısına ‘abla ve ağabeyler dışında giriş yasak’ yazacağım.”

Asude ilk kez güldü.

Sonra telefonu kapatınca yüzü yeniden ciddileşti.

“Onlara hiçbir şey söylemeyelim,” dedi.

“Hayır,” dedim. “Korkutmayacağız ama saklamayacağız da. Bu ailede sırların bizi ne hale getirdiğini bugün gördük.”