Üzerinde adım yazıyordu.
Mektubu açtım.
“Canım kızım,” diye başlıyordu.
El yazısını tanıdım. Babamın yazısıydı.
“Eğer bunu okuyorsan, demek ki sana gerçeği anlatacak cesareti bulamadım. Seni korumak için sustum. Ama bir gün bilmeye hakkın olduğunu düşündüm.”