Üvey annem, ben altı yaşındayken babam öldükten sonra beni büyüttü

Kazalar bazen kaza değildir.

Altı yaşımdaki o gün gözümün önüne geldi. Meral’in yüzü gerçekten korkmuş muydu? Yoksa sadece üzgün müydü?

Son satırda bir adres yazıyordu.

“Eğer gerçeği öğrenmek istersen, buraya git. Ama dikkatli ol.”

Tavan arasındaki sessizlik kulaklarımı çınlatıyordu. Aşağıdan kardeşlerimin kahkahaları geliyordu. Hayat devam ediyordu. Ama benim içimde bir şey kırılmıştı.

O akşam Meral’i mutfakta yalnız yakaladım.

Mektubu masanın üzerine koydum.

Yüzü bir anda soldu.

“Bunu nerede buldun?” dedi.

“Tavan arasında. Babamın yazdığı doğru mu?”

Gözleri doldu. Sandalyeye oturdu. Ellerini birbirine kenetledi.

“Annen ölmedi,” dedi sonunda. “Ama yaşadığı şeylerden sonra saklanmak zorunda kaldı. Sen doğduktan sonra mahkemede ifade verdi. Çok tehlikeli insanlardı. Baban seni korumak için her şeyi üstlendi.”