3 aylıkken babamın bisiklet sepetine terk eden annem

Kadın acımasız gerçeği tüm kalabalığın önünde yüzüme çarptı: "Anlamıyor musun? O senin biyolojik baban değil! Bizim aramızda hiçbir zaman bir şey yaşanmadı. Onu hayatımda ilk kez o gece o çöplüğün başında gördüm. O sadece yoldan geçen, sana acıyan bir yabancıydı. Polisi arayıp seni çocuk esirgeme kurumuna vermek yerine, o bisikletine koyup evine götürdü. Kendi ailesine ve yetkililere senin kendi kanından, kendi canından olduğunu söyledi. Sırf seni yetimhaneye vermesinler diye, sahte bir terk edilme hikayesi uydurdu ve babalığı yalan söyleyerek üstlendi."

Dünyam etrafımda dönmeye başladı. Kulaklarım uğulduyordu. Gözlerimden yaşlar süzülürken titreyen ellerimle babama, Burak’a döndüm. Omuzları çökmüştü. Hayatımda onu ilk defa bu kadar küçük, bu kadar savunmasız görüyordum. Nasır tutmuş elleriyle yüzünü kapatmıştı gorsele ilerlyn devamı sonraki sayfda