73 yaşında, ölmek üzere olan

"Yıllar önce ayrıldığımız gün sana kızgın değildim. Aslında en çok kendime kızıyordum. Gururum yüzünden seni durduramadım. Sonra seni aramaya çalıştım. Eski adresine mektuplar gönderdim. Ama hiçbirine cevap gelmedi."

Şaşkınlıkla avukata baktım.

"Ben hiçbir mektup almadım."

Avukat başını salladı.

"Kemal Bey de bunu yıllar sonra öğrendi. Taşındığınız için mektuplar size hiç ulaşmamış."

İçimde yıllardır taş gibi duran pişmanlık daha da ağırlaştı.

Mektupta devam ediyordu.

"Hiç evlenmedim. Çünkü kalbimde senden başkasına yer olmadı. Hayatım boyunca çalıştım, birikim yaptım. Ama servetimi bırakacak kimsem olmadığını fark ettiğimde tek bir isteğim vardı: Seni son kez görmek."

Gözyaşlarım satırların üzerine damlıyordu.

Sonraki sayfada beni asıl şaşırtan cümle yazıyordu.