Şaşkınlığım daha da arttı.
"Neden ben?"
Avukat gülümsedi.
"Çünkü size her zaman güvenirdi. Bana sürekli, 'Aysel insanlara yardım etmeyi benden daha iyi bilir.' derdi."
Ertesi hafta bankadaki kasayı açmaya gittim.
Kasadan büyük bir servet çıkmadı.
Onun yerine onlarca defter vardı.
Her biri farklı yıllarda tutulmuş günlüklerdi.
İlk defteri açtığımda ilk sayfada şu cümle yazıyordu:
"Bugün Aysel Ankara'ya gitti. Umarım bir gün geri döner."
Son defterde ise şunlar vardı: