Bir DNA testi yüzünden

Babaannem resmi bir ifade verdi. Babam avukatlar tuttu. Ada bana mesaj attı: Özür dilerim. Bilmiyordum. Mert arayıp ağladı. Ona inandım. Annem yazmaya devam ediyor. Henüz hazır değilim.

Geçen hafta Gül’ün mezarına gittim. Artık onun annem olduğunu biliyorum. Çiçekler ve mektuplarından birini götürdüm. Metin Bey bunca yıl saklamıştı.

Mektupta şöyle yazıyordu: Eğer bir şey olursa, kızıma onu istediğimi söyleyin. Onun için savaştığımı söyleyin.

Bunu okuduktan sonra uzun süre orada oturdum. Tüm hayatım boyunca, bir DNA testinin ortaya çıkarabileceği en kötü şeyin bir yere ait olmadığımı öğrenmek olduğunu sanmıştım.

Meğer fazlasıyla aitmişim. Asıl sorun da buydu.