En Yakın Arkadaşım

Merve, satırlara yıllar önce başlamıştı. Mektubu birkaç kez yeniden yazmış, her seferinde bana emanet etmişti.”

İlk cümle yüreğime işledi.

“Canım ablam… Eğer bu satırları okuyorsan, ya ben çok zor durumdayım ya da artık yanında değilim. Sana yıllarca söyleyemediğim bir gerçeği bilmeni istiyorum.”

Gözlerim dolmaya başlamıştı.

Mektup devam ediyordu.

“Sen yıllarca Emre’nin bana acıdığı için benimle evlendiğini sandın. Hatta bazen insanların da böyle düşündüğünü hissettim. Ama gerçek bambaşka.”

Başımı kaldırıp Emre’ye baktım.

O ise sessizce gözyaşlarını siliyordu.

Yeniden okumaya başladım.