Kızımın Emekleriyle Alay Eden Öğretmen

Sahneden inip kızımın yanına yürüdüğümde Defne gözyaşları içinde boynuma sımsıkı sarıldı. O gün kermesteki çantaların tamamı saniyeler içinde tükendi; herkes o çantaları gururla omzuna asmıştı. Kötülük, nefret ve kibir bir kez daha kendi kazdığı çukura düşüp yok olurken; iyilik, merhamet ve masum bir emeğin karşısında yenilmeye mahkûm olduğunu tüm dünyaya kanıtlamıştı. İnsanların değerini üzerlerindeki kıyafetler değil, kalplerindeki sevgi belirlerdi ve biz o gün o sevgiyi herkese en güzel şekilde göstermiştik.